ตะคร้อ

ชื่ออื่น ๆ: กาซ้อ กาซ้อง คุ้ย (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี); ค้อ (กาญจนบุรี); คอส้ม (เลย); เคาะ (นครพนม, พิษณุโลก); เคาะจ๊ก มะเคาะ มะโจ๊ก (ภาคเหนือ); ซะอู่เสก (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน); ตะคร้อไข่ (ภาคกลาง, ภาคตะวันตกเฉียงใต้); ปันรัว (เขมร-สุรินทร์); ปั้นโรง (เขมร-บุรีรัมย์)

ชื่อวิทยาศาสตร์: Schleichera oleosa (Lour.) Merr.  

ชื่อสามัญ: Ceylon oak. 

ชื่อวงศ์: SAPINDACEAE 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

     ไม้ต้น สูง 15-25 ม. เรือนยอดทรงพุ่มแผ่กว้าง กิ่งก้านคดงอ ลำต้นเป็นปุ่มปม เปลือกต้นสีน้ำตาลแดง แตกเป็นสะเก็ดหนา ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ เรียงแบบเวียนสลับ ใบย่อยรูปรีแกมขอบขนาน โคนใบมน ปลายใบมน ขอบใบเรียบเป็นคลื่น กว้าง 4.5-12 ซม. ยาว 8-25 ซม. ช่อดอกแบบหางกระรอก ออกที่ปลายยอดหรือตามซอกใบ ดอกย่อยสีขาวแกมเหลือง กลีบรวมขนาดเล็ก โคนเชื่อมติดกัน ปลายแยกเป็น 5 แฉก เกสรเพศผู้ 6-8 อัน เกสรเพศเมีย รังไข่รูปกลม มี 3 ช่อง แต่ละช่องมี 1 ออวุล ปลายแยกเป็น 3 แฉก ผลสด รูปกลม ขนาด 2-3 ซม. ปลายผลมีจะงอยแหลมแข็ง เปลือกผลหนาคล้ายแผ่นหนัง ผิวเกลี้ยง เมล็ด มี 1-2 เมล็ด เนื้อหุ้มเมล็ดสีเหลืองใส และฉ่ำน้ำ 

 

ประโยชน์:

      สมุนไพร: สรรพคุณ เปลือกต้น เป็นยาสมานท้อง แก้ท้องร่วง ใบ เป็นยาแก้ไข้ ผล เป็นยาระบาย  

      อาหาร: ผลสุก รับประทานเป็นผลไม้ กินกับน้ำพริก

      ไม้ประดับ: -

      พรรณไม้ย้อมสีธรรมชาติ: -  

ระยะเวลาการออกดอก: พบออกดอกช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนกรกฏาคม 

ข้อมูลพฤกษศาสตร์ที่สำคัญ: -

IUCN: ไม่ถูกคุกคาม LC (Least Concerned)

หมายเหตุ: -