ชื่ออื่น ๆ: ประดู่ม่วง (ทั่วไป)
ชื่อวิทยาศาสตร์: Millettia peguensis Ali
ชื่อสามัญ: -
ชื่อวงศ์: FABACEAE
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ไม้ต้น สูง 10-30 ม. เรือนยอดรูปกลม แผ่กว้าง กิ่งทอดย้อยลงต่ำ เปลือกนอกสีขาวแกมน้ำตาล เปลือกเรียบแตก หรือแตกเป็นสะเก็ดและหลุดล่อนเป็นแผ่นบาง ใบประกอบแบบขนนกหนึ่งชั้น ปลายใบคี่ เรียงสลับ ใบย่อยรูปไข่แกมรูปขอบขนาน กว้าง 4-5 ซม. ยาว 6-10 ซม. โคนใบมน ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม แผ่นใบบาง ช่อดอกแบบช่อกระจะ ออกที่ซอกใบหรือปลายยอด ดอกย่อยสีม่วง หรือสีม่วงแกมสีขาวชมพู ดอกรูปดอกถั่ว เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-1.5 ซม. กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง มีขนสั้นคลุม กลีบดอก 3 กลีบ แยกเป็นกลีบส่วนบน และกลีบส่วนล่าง กลีบดอกบาง เกสรเพศผู้ 10 อัน ผลแห้งไม่แตก เป็นฝัก รูปรียาว แบน กว้าง 1-1.5 ซม. ยาว 3-5 ซม. ปลายฝักมีติ่งแหลม ฝักแก่สีน้าตาล เมล็ด รูปรี มี 3 – 5 เมล็ด สีน้ำตาลเข้ม





ประโยชน์:
สมุนไพร: -
อาหาร: -
ไม้ประดับ: ทั้งต้น นิยมปลูกเป็นไม้ประดับสวน ให้ร่มเงา
พรรณไม้ย้อมสีธรรมชาติ: -
ระยะเวลาการออกดอก: พบออกดอกช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม
ข้อมูลพฤกษศาสตร์ที่สำคัญ: -
IUCN: ไม่ถูกคุกคาม LC (Least Concerned)
หมายเหตุ: -