ชื่ออื่น ๆ: ประดู่กิ่งอ่อน ประดู่ลาย (ภาคกลาง); ดู่บ้าน (ภาคเหนือ); สะโน (มาเลเซีย-นราธิวาส)
ชื่อวิทยาศาสตร์: Pterocarpus indicus Willd.
ชื่อสามัญ: Angsana.
ชื่อวงศ์: FABACEAE
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ไม้ต้น สูง 10-20 ม. เรือนยอดรูปกลม แผ่กว้าง กิ่งทอดย้อยลงต่ำ เปลือกนอกสีน้ำตาล แตกเป็นร่องตามยาวและหลุดล่อนเป็นแผ่นบาง ใบประกอบแบบขนนกหนึ่งชั้น ปลายใบคี่ เรียงสลับ ใบย่อยรูปไข่แกมรูปขอบขนาน กว้าง 4-5 ซม. ยาว 6-10 ซม. โคนใบมน ขอบใบเรียบ เป็นคลื่นเล็กน้อย ปลายใบแหลม แผ่นใบบางเหนียวและย่น ช่อดอกแบบช่อกระจะ ออกที่ซอกใบหรือปลายยอด ดอกย่อยสีเหลือง คล้ายรูปดอกถั่ว เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-1.5 ซม. กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง มีขนสั้นคลุม กลีบดอก 5 กลีบ บางย่น เกสรเพศผู้ 10 อัน ผลแห้งมีปีกเดียว รูปเกือบกลม แบน ปีกหยักเป็นคลื่นล้อมรอบ เส้นผ่านศูนย์กลาง 3.5-6 ซม. มีกระเปราะรูปรีนูนเด่นตรงกลาง สีเขียวสด เมื่อแก่สีน้าตาล เมล็ด รูปรี มี 1 – 2 เมล็ด สีน้ำตาลเข้ม





ประโยชน์:
สมุนไพร: สรรพคุณ แก่น แก้พิษไข้ กล่อมโลหิต บำรุงโลหิต คุมธาตุ
อาหาร: -
ไม้ประดับ: ทั้งต้น นิยมปลูกเป็นไม้ประดับสวน ให้ร่มเงา
พรรณไม้ย้อมสีธรรมชาติ: -
ระยะเวลาการออกดอก: พบออกดอกช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนเมษายน
ข้อมูลพฤกษศาสตร์ที่สำคัญ: -
IUCN: ไม่ถูกคุกคาม LC (Least Concerned)
หมายเหตุ: -