ไทรย้อย

ชื่ออื่น ๆ: จาเรย ไทร ไทรกระเบื้อง ไทรย้อยใบแหลม 

ชื่อวิทยาศาสตร์: Ficus benjamina L.     

ชื่อสามัญ: Benjamin’s fig, Golden fig, Weeping fig.

ชื่อวงศ์: MORACEAE 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

      ไม้ต้น สูง 5-15 เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดทรงพุ่มรูปกลมแผ่กว้าง เปลือกต้นขรุขระสีน้ำตาล หรือสีน้ำตาลแกมเทา กิ่งก้านห้อยย้อยลง ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางขาว มีรากอากาศตามลำต้นและห้อยย้อยลง สีน้ำตาลแกมแดง ใบเดี่ยว เรียงแบบสลับ ใบรูปรีแกมรูปไข่ กว้าง 2.5-5 ซม. ยาว 5-11 ซม. โคนใบสอบ ปลายใบเรียวแหลม ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย แผ่นใบหนาคล้ายหนัง ผิวใบทั้งสองด้านเกลี้ยงและเป็นมัน เส้นใบ เส้นใบย่อย และเส้นแขนงใบขนานกันเด่นชันทางด้านล่าง ช่อดอกแบบช่อกระจุตามซอกใบ ช่อดอกย่อยเกิดภายในฐานรองดอกที่มีรูปร่างกลมคล้ายผล ดอกย่อยแยกเพศอยู่ในช่อเดียวกัน ดอกย่อยขนาดเล็กมีจำนวนมาก โดยดอกไทรจะมี 3 แบบ คือ ดอกเพศผู้ ดอกเพศเมีย และดอกกอลล์ (Gall flower) จะมีหน้าที่เป็นที่วางไข่และเลี้ยงตัวอ่อนของ "ตัวต่อไทร" เกสรเพศผู้มีขนาดเล็ก เกสรเพศเมียรังไข่รูปรี ผลแบบมะเดื่อ รูปเกือบกลม ขนาด 0.5-0.8 ซม. ออกเป็นคู่หรือเดี่ยวตามซอกใบ ผลสุกสีส้มแดง หรือแดงเข้ม เมล็ดขนาดเล็ก มีจำนวนมาก

ประโยชน์:  

      สมุนไพร: สรรพคุณ รากอากาศ ตากแห้งและต้มดื่มช่วยขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ รักษาโรคเกี่ยวกับทางเดินปัสสาวะ มีปัสสาวะขุ่นข้น เหลืองหรือแดง มักมีอาการแน่นท้อง กินอาหารไม่ได้ รักษาปัสสาวะพิการ อาการปัสสาวะปวด หรือกะปริบกะปรอย หรือขุ่นข้น สีเหลืองเข้ม หรือมีเลือด แก้กษัย โลหิตจาง และแก้ปวดเมื่อย  

      อาหาร: ผลสด เป็นอาหารของนกหลายชนิด รวมถึงสัตว์ขนาดเล็กชนิดอื่น ๆ

      ไม้ประดับ: ทั้งต้น นิยมปลูกเป็นไม้ประดับสวน

      พรรณไม้ย้อมสีธรรมชาติ: -

      การใช้ประโยชน์อื่น ๆ: - 

ระยะเวลาการออกดอก: พบออกดอกช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม

ข้อมูลพฤกษศาสตร์ที่สำคัญ: -

IUCN: ไม่ถูกคุกคาม LC (Least Concerned)

หมายเหตุ: แหล่งที่พบ ศูนย์อนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (สวนพันธุ์ไม้ย้อมสี สวนสมุนไพร และสวนพฤกษศาสตร์)