ชื่ออื่น ๆ: เทียนข้าวเปลือก เทียนไม้ (ภาคกลาง); เทียนขาว (ภาคกลาง, พิษณุโลก); เทียนแดง (ภาคกลาง, เลย)
ชื่อวิทยาศาสตร์: Lawsonia inermis L.
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ไม้พุ่ม สูง 3-5 เมตร ทรงพุ่มโปร่ง แตกกิ่งก้านมาก เปลือกสีน้ำตาลแกมเทา กิ่งแก่มีหนาม ใบเดี่ยว เรียงแบบตรงข้ามสลับตั้งฉาก ใบรูปรีแกมรูปใบหอก กว้าง 1-2 ซม. ยาว 3-4 ซม. โคนใบแหลม หรือสอบเรียว ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ เนื้อใบหนาคล้ายหนัง ช่อดอกแบบช่อกระจุก ออกที่ปลายยอด ดอกย่อยขนาดเล็ก กลีบดอกสีแดง กลีบดอกบางย่น ดอกมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ กลีบเลี้ยง โคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดสั้น สีเขียว ผลแห้งแตก รูปเกือบกลม ผิวเปลือกเรียบ สีเขียว ปลายผลมีติ่งแหลม ขนาด 0.5-0.8 ซม. ผลดิบสีเขียว ผลแก่สีน้ำตาล เมล็ด เป็นเหลี่ยม มีจำนวนมาก อัดกันแน่น สีน้ำตาลเข้ม




การใช้ประโยชน์:
สมุนไพร: สรรพคุณ ราก ใช้ขับประจำเดือน รักษาตาเจ็บ ขับปัสสาวะ และรักษาโรคลมบ้าหมู เปลือก ขับน้ำเหลืองเสียในโรคเรื้อน ดอก ใช้ขับประจำเดือน แก้ปวดศีรษะ
อาหาร: -
ไม้ประดับ: -
พรรณไม้ย้อมสีธรรมชาติ: เปลือก ใช้ใบสด ต้มกับน้ำร้อน ก่อนย้อมนำเส้นไหมแช่ในน้ำสนิมเหล็กเพื่อช่วยให้ติดสี และนำมาย้อมสีผ้าไหมและผ้าฝ้ายให้สีน้ำตาลอ่อน
ระยะเวลาการออกดอก: ออกดอกช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกันยายน
IUCN: ไม่ถูกคุกคาม LC (Least Concerned)
หมายเหตุ: -