มะลิวัลย์เถา

ชื่ออื่น ๆ: ไข่ไก่ ดอกเสี้ยว มะลิเมา มะลิสยาม เสี้ยวดิน ไส้ไก่

ชื่อวิทยาศาสตร์: Jasminum siamense Craib         

ชื่อสามัญ: -

ชื่อวงศ์: OLEACEAE 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

      ไม้เถาหรือไม้พุ่ม สูง 10-40 ซม. ลำต้นทอดเลื้อยไปกับพื้นดินชูส่วนยอดขึ้น แตกกิ่งก้านน้อย โคนต้นมักเป็นตอขนาดเล็ก ลำต้นมีขนสั้นประปราย ใบเดี่ยว เรียงแบบตรงข้าม ใบรูปใบหอก กว้าง 1-2 ซม. ยาว 3-6 ซม. โคนใบแหลม ปลายใบเรียวแหลม ขอบใบเรียบ เนื้อใบบางคล้ายกระดาษ ก้านใบยาว 0.3-0.5 ซม. มีขนประปราย ช่อดดอกแบบช่อแยกแขนง ก้านช่อดอก ยาว 2-5 ซม. ดอกย่อยรูปกรวยสั้น ดอกย่อยมีกลิ่นหอม โคนกลีบเชื่อมติดกันเป็นหลอดสั้น ยาว 0.1-0.15 ซม. ปลายกลีบแยกเป็น 8 กลีบ กลีบรูปสามเหลี่ยมแคบ รูปขอบขนาน หรือรูปขอบขนานแกมรูปรี กว้าง 0.5-1 มม. ยาว 2-3.5 มม. สีขาว กลีบเลี้ยง โคนกลีบเชื่อมติดกันปลายกลีบแยกเป็น 6-7 กลีบ สีเขียว เกสรเพศผู้ 2 อัน เกสรเพศเมีย รังไข่รูปรี ผลสด รูปเกือบกลม รูปรี หรือรูปรีแกมไข่ ผลดิบสีเขียว ผลสุกสีส้ม หรือสีส้มแกมแดง เมล็ดมีขนาดเล็ก มีจำนวนมาก

ประโยชน์: 

      สมุนไพร: ดอก ตากแห้ง นิยมนำมาทำเป็นชาสมุนไพร ดื่มเพื่อบำรุงหัวใจ

      อาหาร: - 

      ไม้ประดับ: -

      พรรณไม้ย้อมสีธรรมชาติ: -

ระยะเวลาการออกดอก: พบออกดอกช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนพฤษภาคม

ข้อมูลพฤกษศาสตร์ที่สำคัญ: มะลิวัลย์เถา เป็นพืชเฉพาะถิ่นของประเทศไทย พบเฉพาะในประเทศไทย

IUCN: ไม่ถูกคุกคาม LC (Least Concerned)

หมายเหตุ: แหล่งที่พบ ศูนย์อนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (แปลงเกษตร)