ชื่ออื่น ๆ: -
ชื่อวิทยาศาสตร์: Flacourtia ramontchi L’Hér.
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 2-15 ม. ลำต้นและกิ่งไม่มีหนามแหลม เปลือกสีน้ำตาลแกมเทา แตกเป็นร่องลึก ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับเรียงชิดกันเป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง ใบรูปรี กว้าง 2-3.5 ซม. ยาว 3-7 ซม. โคนใบมน ปลายใบเรียวแหลม ขอบใบจัก แผ่นใบบางคล้ายกระดาษ ช่อดอกแบบช่อกระจะออกตามซอกใบและปลายยอด ดอกย่อยขนาดเล็ก สีขาว แยกเพศอยู่คนละต้น กลีบดอก 5-6 กลีบ รูปไข่ ปลายมน ดอกเพศผู้ จานฐานดอกแยกเป็นแฉก มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ดอกเพศเมีย จานฐานดอกเรียบ กลีบเลี้ยง 5-6 กลีบ รูปไข่ ผลรูปเกือบกลม หรือรี เส้นผ่าศูนย์กลาง 2-3 ซม. ผลอ่อนสีเขียว ผลสุกสีแดงคล้ำ เมล็ดขนาดเล็กมีจำนวนมาก




การใช้ประโยชน์:
สมุนไพร: สรรพคุณ แก่น ต้มน้ำดื่ม แก้ผิดสำแดง ใบแห้ง เป็นยาฝาดสมาน ขับเสมหะ แก้หืดหอบ หลอดลมอักเสบ แก้ไข้ แก้ไอ แก้ท้องร่วง ผลสุก รสฝาดหวาน แก้อ่อนเพลีย แก้โรคดีซ่าน ม้ามโต แก้คลื่นไส้อาเจียน และเป็นยาระบาย
อาหาร: ผลสุก รสหวานฝาด นิยมรับประทานเป็นผลไม้
ไม้ประดับ: -
พรรณไม้ย้อมสีธรรมชาติ: -
ระยะเวลาการออกดอก: ออกดอกช่วงเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน
IUCN: ไม่ถูกคุกคาม LC (Least Concerned)
หมายเหตุ: -