หว้าขี้กวาง

ชื่ออื่น ๆ: ปริ้ง หว้าดง

ชื่อวิทยาศาสตร์: Syzygium fruticosum DC.    

ชื่อสามัญ: -

ชื่อวงศ์: MYRTACEAE 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

     ไม้พุ่มหรือไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 5-10 ม. ไม่ผลัดใบ เรือนยอดโปร่ง เปลือกนอกสีเทาแกมน้ำตาล ผิวเปลือกขรุขระหรือแตกเป็นสะเก็ดเล็กน้อย เปลือกในสีน้ำตาลแดง ใบเดี่ยว เรียงแบบตรงข้าม ใบรูปรี หรือรูปขอบขนาน กว้าง 4-5 ซม. ยาว 7-13 ซม. โคนใบสอบ ปลายใบเรียวแหลม หรือเรียวแหลม ขอบใบเรียบ แผ่นใบหนาคล้ายหนัง ผิวใบทั้งสองด้านเรียบ เส้นแขนงใบเด่นชัดทางด้านล่าง แผ่นใบมีจุดน้ำมันกระจายทั่วแผ่น ช่อดอกแบบช่อแยกแขนง ดอกย่อยมีขนาดเล็ก มีจำนวนมาก กลีบรวมโคนกลีบเชื่อมติดกัน ปลายกลีบแยกเป็น 4-5 แฉก สีเขียว หรือสีเขียวแกมขาว เกสรเพศผู้ มีจำนวนมาก เกสรเพศเมีย รังไข่รูปรี ผลสดแบบมีเนื้อเมล็ดเดียว รูปรี หรือรูปรีแกมรูปขอบขนาน กว้าง 1.5-2 ซม. ยาว 1.5-2.5 ซม. สีม่วง หรือสีม่วงแกมดำ เมล็ด มี 1 เมล็ด รูปรี สีเหลืองแกมน้ำตาล

 

ประโยชน์:

      สมุนไพร: สรรพคุณ เปลือกต้น แก้โรคบิด ท้องร่วง ล้างแผลเน่าเปื่อย เปลือกและใบ ตำพอก แก้ปากคอเปื่อย ลิ้นและคอเป็นเม็ด น้ำลายเหนียว ใบ ผล และเมล็ด รับประทาน แก้ท้องร่วง เมล็ด รับประทาน แก้ถอนพิษลูกแสลงใจ เปลือกต้น ใช้หมักย้อมแหจับปลา

      อาหาร: ผล รสฝาดหวาน นิยมรับประทานเป็นผลไม้

      ไม้ประดับ: - 

      พรรณไม้ย้อมสีธรรมชาติ: -      

ระยะเวลาการออกดอก: พบออกดอกเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม

ข้อมูลพฤกษศาสตร์ที่สำคัญ: -

IUCN: ไม่ถูกคุกคาม LC (Least Concerned)

หมายเหตุ: -