มะม่วง

ชื่ออื่น ๆ: ขุ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี); โคกแล้ะ (ละว้า-กาญจนบุรี); เจาะช้อก ช๊อก (ชอง-จันทรบุรี): โตร้ก (ชาวบน-นครราชสีมา); เปา (มาเลเซีย-ภาคใต้); แป (ละว้า-เชียงใหม่); มะม่วงกะเล็ง มะม่วงขี้กวาง (ภาคใต้); มะม่วงบ้าน มะม่วงสวน (ภาคกลาง); สะวาย (เขมร); ส่าเคาะ ส่าเคาะส่า (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน); หมักโม่ง (เงี้ยว-ภาคเหนือ)

ชื่อวิทยาศาสตร์: Mangifera indica L.  

ชื่อสามัญ: Mango tree.

ชื่อวงศ์: ANACARDIACEAE 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

     ไม้ต้น ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง 10–30 ม. ใบเดี่ยว เรียงแบบเวียน รูปรี สีเขียว ขอบใบเรียบ โคนใบมน ปลายใบแหลม ช่อดอกออกที่ปลายอดแบบช่อแยกแขนง ดอกย่อย ประกอบด้วยดอกไม่สมบูรณ์เพศและดอกสมบูรณ์เพศในช่อเดียวกัน กลีบดอกมี 5 กลีบ สีขาวแกมแดง กลีบลี้ยงมี 5 กลีบ เกสรเพศผู้ 5 อัน เกสรเพศเมีย 1 อัน (ดอกไม่สมบูรณ์เพศ มีเกสรเพศผู้ 5 อัน เป็นหมัน 4 อัน)ผล รูปรี ยาว 5–20 ซม. กว้าง 4–8 ซม. ผลดิบสีเขียว เมื่อสุกเปลี่ยนเป็นสีเหลือง เมล็ด มี 1 เมล็ด

  

ประโยชน์:

      สมุนไพร: สรรพคุณ เปลือกต้น ต้มดื่ม แก้ไข้ตัวร้อน ใบสด ต้มดื่ม แก้ลำไส้อักเสบ ท้องอืด ผลสด รับประทานแก้คลื่นไส้อาเจียน วิงเวียน กระหายน้ำ  เมล็ด ตากแห้ง ต้มดื่ม หรือบดเป็นผง รับประทานแก้ท้องอืดแน่น และขับพยาธิ  

      อาหาร: ผลดิบ รสเปรี้ยว รับประทานเป็นผลไม้ กินกับน้ำพริก เช่น เมนูมะม่วงน้ำปลาหวาน ผลสุก รสหวาน รับประทานเป็นผลไม้ 

      ไม้ประดับ: -

      พรรณไม้ย้อมสีธรรมชาติ: -

ระยะเวลาการออกดอก: พบออกดอกช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนเมษายน 

ข้อมูลพฤกษศาสตร์ที่สำคัญ: -

IUCN: ไม่ถูกคุกคาม LC (Least Concerned)

หมายเหตุ: -